lugt en berg

 

hij vraagt haar iets op te ruimen
zij zet in eerste instantie een stap achteruit
ze zal het heus opruimen
maar niet omdat jíj het vraagt

het is voor mij een drempel
haar ook zoiets dergelijks te vragen
de afkeur ligt op de loer
de vraag blijkt kwetsbaar
als je als persoon je afhankelijk opstelt
als je haar vraagt je verlangen te verwezenlijken
zij dreigt over je heen te walsen
in haar eigen tempo

´t overkomt op mij
dat zij niet luisteren wil naar mijn gelijk
waar ik haar onderdeel van maak
haar eigen weg volgt

het is haar kracht
dat zij als pion nooit door de ander verzet zal worden
zij zal haar eigen passen zetten
en het is haar gelijk

het is mijn valkuil
de ander verantwoordelijk te maken voor mijn ongenoegen
het is mijn valkuil
dwingend in mijn gelijk te gaan staan

kriebelige truien vertellen ervan
dat het anders kan
dat ik haar niet verzetten kan

pionnen moeten altijd zichzelf verplaatsen
soms gebeurt dat door de stem van de ander
soms klinkt de toon niet goed in de oren
al krijs je van de hoogste toren