Wat verlang je? Waar laat jij je stem horen?

Veiligheid? Groei? Welvaart? Stabiliteit? Verandering? Duurzaamheid? Gelijkheid?
Vrijheid? Onafhankelijkheid?

Veiligheid voor jezelf of ook voor de ander?
Groei van rijkdom in je portemonnee of van wijsheid in je leven?
Ben je bang om te vallen, om instabiel te zijn? Wat als je valt?
Waar wil je heen met de verandering? Wil je mooier liever jonger zijn?
Voel jij je eigen natuur? Hoe voelt dat dan?
Gelijken we niet allemaal op elkaar?
Vrijheid, waar kan je dat vinden? In de wolken?
Onafhankelijk zijn, van wat of wie? De sterren en de maan? Wil jij alleen maar op je twee eigen benen staan?

Politiek brengt verlangens omhoog
en tegelijk angst
dat daaraan voorbij wordt gegaan –

Angst voor de Ander 
die zich in 't kwade beweegt of die voor 't kwade kiest
Angst voor de toekomst
voor de infantiele ondergang..

en de tijd loopt rustig door

we ontmoeten haar vanzelf

 

Liefste bos
sparren, dennen, lariksen, berken, hazelaars, eiken, beuken
zacht mos en ruw boomschors
glinsterende vallende waterdruppels en felgekleurde paddenstoelen
waar ga je?

Bulldozer-sporen kris kras
jij was hier
afgeknapte takken hier en daar
kale grond in verdriet
Snelwegen door de rust van ooit

Bomen staan met de helft minder hoog te tooien
het licht dendert binnen
de tijd van dwalen en ontdekken vergeten
gaan we eraan?
alle bomen te gronde?
De frietlucht van de fastfoodketen doet de deur open

Blauwe strepen op de lichamen doen me wantrouwen
in gedachten zie ik mannen in groot gevaar hun werk doen
vast van geen kwaad bewust..
’t zou wel gewoon weer een werkdag zijn
waarop leven wordt omgegooid
waarop rust wordt verstoord
de bodem doorboort
van de zwaarte van het leven dat we achterna jagen
kunnen we het zelf nog net dragen
De vogels vliegen op 

Wat zijn we in Gods-naam aan het doen?
‘T is vast dat we vergeten zijn dat we zelf God zijn..
Harde lessen van stommiteiten die we blijkbaar moeten ondergaan
Tussen de drukte van het leven door kunnen we even ademen
Logisch dat ons gezonde verstand elders woont
vermoeide ogen kunnen niet zien
De verdovingspijlen werken door
we zien het niet
we horen het niet
onze dagdagelijkse problemen overstemmen het oergeluid wat kraakt van wanhoop

Wie houden we voor de gek?
Alcohol, harde muziek en roken
dat we de pijn niet voelen
dat we onze eigen pijn niet onder ogen hoeven te nemen
durven we onszelf niet te zijn?

De wereld gaat naar de klote
We werken onszelf naar de klote
en – tegelijkertijd wordt er een kind geboren
Nieuw leven en oude gewoontes kruisen elkaar ieder juist moment
hoopvol begin
frisse moed
heldere ogen
zingt het kinderlijke lied van moeder natuur

De lieve economie zal altijd om meer blijven vragen
en onze kwetsbaarheid kijkt verloren
wel, zing
De haast rent ons allen al voorbij
denken we die ooit in te kunnen halen?
Wil je blijven rennen?
Je put jezelf uit.
Kijk nou zelf.
Waarom, waartoe, waarvoor?
Ga zitten waar je zit
en verroer je niet
houdt je adem in en..

aanschouw.

wat wil je doen vandaag vanuit lichtheid geboren?
Neem de rust te kijken om je heen
Ik weet dat je eigenlijk geen tijd hebt
Ik weet dat je eigenlijk vastzit
Zou het echt een verloren poging zijn?

Als je het niet vinden kan, dan was je op zoek
Weet dat de terugkeer nabij is bij het herladen van uw leven
In de leegte van een nieuwgeborene is er nog niks bepaalt
De wereld ligt aan je voeten - die ooit in de modder huppelden
Je bent het toch niet vergeten?
‘T zouden slachtoffers van de tijd zijn geweest

ik zou je god-niet-vergeten willen vragen
de stilte in jezelf te zoeken
Ergens moet er toch een gaatje zitten?

Als je enig idee hebt dat je verschil kan maken in zien en zaligheid
Als je enig idee hebt waar de passie raakt
volg het dan
Volg een kraakheldere pad 
Mogelijk beschaduwd door onzekerheden uit het niet-wetende-woud
Men kent vertrouwen. 

Als je totaal verloren bent
Ga dan zitten
en verroer je niet
houd je adem in
en adem zachtjes uit.
‘Tis dat wonderen bestaan.

De vliegenzwam onder een Amerikaanse eik
Zij groeien samen

Amanita muscaria
(Muscaria = vlieg)

De witte stippen (velumresten) werden vroeger gemengd met water en als vliegenverdelger gebruikt door veehouders.
De vliegenzwam is niet eetbaar

 

 

Herinnering aan opa & oma's tuin

 

Verslaafd aan Mogelijkheden
ik draai hier een steen om en kijk daar om de hoek of er nog wat ligt.
In de krant lees ik dat ze daar iemand zoeken en van horen zeggen is er daar ook nog wat te doen. De mogelijkheden blijf ik lichtvoetig achterna jagen.
Tot het begint te duizelen.
Ik snap eerst niet van Hoe
/



De Mogelijkheid

De Mogelijkheid
danst in haar mooiste licht
in haar mooist -moog’lijke licht.
Speels trekt ze zich naar me toe.

De Mogelijkheid
weet mij hier te vinden, naar daar te kijken
Hier voelt alles pluis en
daar weerklinkt een stem
van geen geruis.

De Mogelijkheid
ze raakt me net niet aan
ze zet me net niet op de grond.
en ze stroomt net niet vanuit mij.

Ze is stil en veilig 
Ze is nabij
Ze gaat niet over mij.
Ze raakt iedereen.
En ze vergeet iedereen.

Toen ik zei,
dat ze hier toch echt niet moesten kijken
Hier was niemand,
daarvoor moest je verder reiken

Verder reiken dan de horizon lang is
Verder reiken dan de roofvogel vliegen kan
Hij had al zijn muizen al gevangen
Hij liet mij achter in verlangen
En ik droomde daar over de mogelijkheid
Nooit los of vast
Geheel alles voorbij.

Ik zal

luisteren naar dit Leven
dat mij tegemoet komt

Niets dat werkelijk is kan kapot

Alles is er om mij te dienen
------------------------------------------

Het gebeurde dat ik wakker werd
en geen adem kon halen.

Ze stond aan de overkant
en ik kon haar alleen maar in volle kracht bij me roepen
in een geluid dat leek op een schreeuw die haar weg niet kon vinden
die verdwaald was in het diepe woud
waarvan de wegen bijna geheel gesloten waren.
Het was pikkedonker.

Ze was tientallen seconden onbereikbaar
De poging naar haar toe te komen
was groot en ongelooflijk
Wát gebeurt er?!
Ik kreeg geen adem en ik kon niet bedenken hoe iemand me kon helpen.
Ga ik nu dood?
Dat kon toch niet zo zijn?
De alertheid van geest kon het niet geloven.

De grootsheid van de Wil had haar gebracht
Ze was weer bij me
Ik had mijn verloren schreeuw gehoord
en ik rits de tent open
Frisse lucht en
zij waren wakker geworden.

Ze stonden me bij
in vragen probeerden ze de situatie helder te krijgen,
rust te brengen..

Het was eerder gebeurt
Wel, niet in deze intensiteit
Ik kon er toen ook al weinig vat op krijgen
Wat gebeurde er in het lichaam?
De poortwachter van de luchtpijp in slaap gevallen?
Iets kon zijn weg niet vinden..

Ik zit voor mijn tent
De druk op mijn borst
aanwezig
De prikkel adem te halen
afwezig;
of, in ieder geval, bijna onmerkbaar klein.

Ik durfde niet te gaan slapen
De gedachte dat dit lichaam niet haar adem ging halen
dat de geest ervoor wakker moest zijn.

Mijn slaapmatje en slaapzak verhuisden naar hun tent
Ik mocht tussen hen in liggen
Ik hoorde hoe hun lichamen ademden
en bleef daarin wakker, mijn eigen lichaam voelend
Soms dummelde ik weg, sliep even

De ochtend kwam
en ik leefde
nog steeds

Wat wilde deze nacht mij vertellen?