ik zie hem
ja natuurlijk zie ik hem
mijn ogen staan open
en vangen de wind die voorbij raast

ik zie hem
licht verbaasd
in de snelheid van het fietsende moment
staat hij daar
een blikje drinken in zijn handen, leunend op een auto
omringd door andere zondaggenieters verderop
ik zeg hoi en weet dat hij het is
hij zegt hallo en ik weet niet of hij mij nog herkent
onze wegen zijn gekruist.
even is er twijfel
vanuit verlangen naar vrijheid geboren
zal ik teruggaan?
Confrontatie
een menselijk gesprek
ter oplossing – oplossen –
om me veiliger te voelen, om de omgeving veiliger te maken?
mijn zenuwen zeggen nee.

Het is middag.
Ik wacht op haar voor de supermarkt
ik zie het leven dat om mij heen passeert en ik geniet
er komen auto’s aanrijden, mensen passeren
daar is hij weer.
Ik zie hem, voor de tweede keer vandaag
Moet ik nu dan toch actie ondernemen?
Is dat wat deze tweede ontmoeting van mij vraagt?
Moet ik mij laten horen?
Bij die gedachte springen de zenuwen op
is er ernst in mijn en zijn blik.
Hoe en Wat zal ik zeggen dan?
Dus bevries ik daar
en neem ik hem waar in zijn meest grijze gezicht
waar ik alle onheil uit geboren zie worden.

Ben ik nu bang voor hem
Ik wil niet bang zijn
Ik voel de mogelijkheid
veilig te verschijnen
mij overal veilig te voelen
in welke situatie dan ook
veilig in mijzelf, bij mijn emoties
de mens te zijn

Ben ik nu bang voor hem?
Of heb ik angst voor de angst
dat ik weer bevries
en als prooi gevangen wordt

Het leven geeft mij precies wat ik aan kan
---------------------------------------------------

vergeet wat hij al dan niet zou denken
vergeet wat hij al dan niet zou doen

alles is alles
en alles kent zijn reden
mensen die nare dingen doen
zullen nare dingen hebben meegemaakt
sta stil
dit is niet van mij
sta stil
en blijf erbij

behoed je niet
voor al je zorgen
er kan altijd van alles gebeuren.
-----------------------

Veilig verschijnen

Vrede in de wereld: een wereld zonder gevaar
Ik verlang ernaar
in een afstoten en angst begrijp ik niet waarom mensen elkaar zoveel pijn doen
oorlogen - waar de een vriend, de ander vijand is

In een moment van frustratie of woede
komt realiteit dichterbij
het is eenvoudig waar
donker en licht leven beide in ons

Oorlogen zijn niet anders dan een kleine onenigheid 
met groot speelgoed kan je groots spelen, met grote gevolgen
de kleine onenigheid heeft de oorlog in zijn oorsprong
wanneer iemand eist dat een ander iets moet opruimen
of wanneer iemand iets heeft gezegd dat de ander niet leuk vindt
het raakt ons
tussen macht en onmacht
varen we de rivier op

Als ik denk dat oorlog hier niet thuishoort
heb ik het mis
Pas als ik ‘de oorlog’ kan erkennen
in mijzelf en in mijn omgeving
kan ik verder.

Stukje uit een nieuwsbrief van vanochtend in mijn mailbox:

‘er zijn ontwikkelingen die ons allen raken,
maar die niemand echt kan overzien:
klimaat, migratie, technologie...

Deze complexiteit is geen fout in het systeem.
Ze is evenmin onwenselijk.
Ze is onvermijdelijk. Want:
Ze is eigen aan de natuur,
aan de werkelijkheid,
aan het leven zelf:
complex, gelaagd, veranderlijk.
Feitelijk is deze complexiteit
een neutraal gegeven
- gewoon zoals het is.’

Toch ervaren we deze complexiteit
vaak als een bedreiging,
waarop we slechts twee
- en allebei beperkte -
antwoorden lijken te hebben.

Het zijn reacties vanuit onmacht
dan wel onveilige macht.
Het zijn schijnoplossingen.’
TAOTRAINING

De twee reacties zouden als volgt zijn:
1. Stress (spanning, controle, overdrive)
>Vechten/vluchten/bevriezen
2. Schuilen in comfortzone
>terug trekken uit de wereld, een schijnbaar veilige bubbel

‘We zeggen néé tegen complexiteit -
maar ook tegen ons potentieel.’

In stress dragen we bij
aan de onvrede in de wereld,
door zelf onvredig rond te lopen.

In de comfort zone houden
we de onvrede in stand,
door ons eraan te onttrekken.
TAOTRAINING

Er wordt een derde weg gewezen: ‘I-kracht’

Ware Vrede komt niet voort uit strijd.
Evenmin uit terugtrekking.
Ze ontstaat uit iets dat
krachtiger is, en stiller:
uit zogeheten I-kracht.

We spreken van de I-kracht
(in het Chinees: Yi), omdat voor deze
wijze van aanwezig zijn
geen westers woord bestaat.

De I-kracht is een staat van zijn

die alert is én ontspannen,

die je dichtbij jezelf brengt

én in verbinding met 'de ander'
én in contact met het 'grotere geheel'
TAOTRAINING

een voelbare, lichamelijke rust
- midden in de complexiteit van het leven.
Deze rust is geen eindpunt.
Ze is een vertrekpunt.
Van hieruit kun je
alert & afgestemd deelnemen
(gezonde yang),
ontspannen en dichtbij jezelf
(gezonde yin).

Zo rijst het verlangen,
van veilig verschijnen.
Er worden trainingen aangeboden, cursussen, meditaties en meer.
Zal het niet opnieuw een vlucht worden? De onveiligheid te slim af te willen zijn?

Ach, het doet er niet toe
Ik wil de neutraliteit met mij meenemen
De dingen nemen zoals ze zijn
En wat mijn reacties dan al wel niet zal zijn
of ik zal vluchten, vechten of bevriezen
of dat ik mijn eigen luchtkasteel bouw,
zo zal het dan zijn

 

hij vraagt haar iets op te ruimen
zij zet in eerste instantie een stap achteruit
ze zal het heus opruimen
maar niet omdat jíj het vraagt

het is voor mij een drempel
haar ook zoiets dergelijks te vragen
de afkeur ligt op de loer
de vraag blijkt kwetsbaar
als je als persoon je afhankelijk opstelt
als je haar vraagt je verlangen te verwezenlijken
zij dreigt over je heen te walsen
in haar eigen tempo

´t overkomt op mij
dat zij niet luisteren wil naar mijn gelijk
waar ik haar onderdeel van maak
haar eigen weg volgt

het is haar kracht
dat zij als pion nooit door de ander verzet zal worden
zij zal haar eigen passen zetten
en het is haar gelijk

het is mijn valkuil
de ander verantwoordelijk te maken voor mijn ongenoegen
het is mijn valkuil
dwingend in mijn gelijk te gaan staan

kriebelige truien vertellen ervan
dat het anders kan
dat ik haar niet verzetten kan

pionnen moeten altijd zichzelf verplaatsen
soms gebeurt dat door de stem van de ander
soms klinkt de toon niet goed in de oren
al krijs je van de hoogste toren

Redder

op deze twee benen 
gegeven
naar voren kijkend
recht door zee
wiebel wankel
ik ben er nog steeds
wiebel wankel
ik loop door zee
ik vlieg rond de aarde
en ik smelt bij het stralen van de zon

de eeuwigheid dichtbij
van geest
zal het lichaam zichzelf nooit vergeten
blijf bij me
blijf bij me
ik vroeg het al die keer
blijf bij me
blijf bij me
vergeet
ik Ben
ik hoef
niet meer

 

Ongemakkelijke Mensen

Dat je even niet weet hoe je je dient te gedragen
Plots verloren in een nieuw ogenblik
Hoofd zoekt een uitweg
Lichaam probeert de kronkels van het hoofd te volgen
Hoekige bewegingen die kijken naar de ander

Soms ontmoeten Ongemakkelijke Mensen elkaar
niks aan de hand
Rust in het niet weten
alles vergeten
Komen we tezamen onder een hemel die toch wel glinstert
knipoogt
je toe

Bedenk je geen vaste Hallo te zeggen
Bedenk je geen vaste knuffels te geven
om haar te omzeilen
om een persoon te zijn die we nooit zijn
Anders was je hier niet.

Je hebt alles te wensen
nieuwe ogenblikken te trotseren
aan te meren,
in het lijf van nu.

Wat verlang je? Waar laat jij je stem horen?

Veiligheid? Groei? Welvaart? Stabiliteit? Verandering? Duurzaamheid? Gelijkheid?
Vrijheid? Onafhankelijkheid?

Veiligheid voor jezelf of ook voor de ander?
Groei van rijkdom in je portemonnee of van wijsheid in je leven?
Ben je bang om te vallen, om instabiel te zijn? Wat als je valt?
Waar wil je heen met de verandering? Wil je mooier liever jonger zijn?
Voel jij je eigen natuur? Hoe voelt dat dan?
Gelijken we niet allemaal op elkaar?
Vrijheid, waar kan je dat vinden? In de wolken?
Onafhankelijk zijn, van wat of wie? De sterren en de maan? Wil jij alleen maar op je twee eigen benen staan?

Politiek brengt verlangens omhoog
en tegelijk angst
dat daaraan voorbij wordt gegaan –

Angst voor de Ander 
die zich in 't kwade beweegt of die voor 't kwade kiest
Angst voor de toekomst
voor de infantiele ondergang..

en de tijd loopt rustig door

we ontmoeten haar vanzelf

 

Liefste bos
sparren, dennen, lariksen, berken, hazelaars, eiken, beuken
zacht mos en ruw boomschors
glinsterende vallende waterdruppels en felgekleurde paddenstoelen
waar ga je?

Bulldozer-sporen kris kras
jij was hier
afgeknapte takken hier en daar
kale grond in verdriet
Snelwegen door de rust van ooit

Bomen staan met de helft minder hoog te tooien
het licht dendert binnen
de tijd van dwalen en ontdekken vergeten
gaan we eraan?
alle bomen te gronde?
De frietlucht van de fastfoodketen doet de deur open

Blauwe strepen op de lichamen doen me wantrouwen
in gedachten zie ik mannen in groot gevaar hun werk doen
vast van geen kwaad bewust..
’t zou wel gewoon weer een werkdag zijn
waarop leven wordt omgegooid
waarop rust wordt verstoord
de bodem doorboort
van de zwaarte van het leven dat we achterna jagen
kunnen we het zelf nog net dragen
De vogels vliegen op 

Wat zijn we in Gods-naam aan het doen?
‘T is vast dat we vergeten zijn dat we zelf God zijn..
Harde lessen van stommiteiten die we blijkbaar moeten ondergaan
Tussen de drukte van het leven door kunnen we even ademen
Logisch dat ons gezonde verstand elders woont
vermoeide ogen kunnen niet zien
De verdovingspijlen werken door
we zien het niet
we horen het niet
onze dagdagelijkse problemen overstemmen het oergeluid wat kraakt van wanhoop

Wie houden we voor de gek?
Alcohol, harde muziek en roken
dat we de pijn niet voelen
dat we onze eigen pijn niet onder ogen hoeven te nemen
durven we onszelf niet te zijn?

De wereld gaat naar de klote
We werken onszelf naar de klote
en – tegelijkertijd wordt er een kind geboren
Nieuw leven en oude gewoontes kruisen elkaar ieder juist moment
hoopvol begin
frisse moed
heldere ogen
zingt het kinderlijke lied van moeder natuur

De lieve economie zal altijd om meer blijven vragen
en onze kwetsbaarheid kijkt verloren
wel, zing
De haast rent ons allen al voorbij
denken we die ooit in te kunnen halen?
Wil je blijven rennen?
Je put jezelf uit.
Kijk nou zelf.
Waarom, waartoe, waarvoor?
Ga zitten waar je zit
en verroer je niet
houdt je adem in en..

aanschouw.

wat wil je doen vandaag vanuit lichtheid geboren?
Neem de rust te kijken om je heen
Ik weet dat je eigenlijk geen tijd hebt
Ik weet dat je eigenlijk vastzit
Zou het echt een verloren poging zijn?

Als je het niet vinden kan, dan was je op zoek
Weet dat de terugkeer nabij is bij het herladen van uw leven
In de leegte van een nieuwgeborene is er nog niks bepaalt
De wereld ligt aan je voeten - die ooit in de modder huppelden
Je bent het toch niet vergeten?
‘T zouden slachtoffers van de tijd zijn geweest

ik zou je god-niet-vergeten willen vragen
de stilte in jezelf te zoeken
Ergens moet er toch een gaatje zitten?

Als je enig idee hebt dat je verschil kan maken in zien en zaligheid
Als je enig idee hebt waar de passie raakt
volg het dan
Volg een kraakheldere pad 
Mogelijk beschaduwd door onzekerheden uit het niet-wetende-woud
Men kent vertrouwen. 

Als je totaal verloren bent
Ga dan zitten
en verroer je niet
houd je adem in
en adem zachtjes uit.
‘Tis dat wonderen bestaan.

De vliegenzwam onder een Amerikaanse eik
Zij groeien samen

Amanita muscaria
(Muscaria = vlieg)

De witte stippen (velumresten) werden vroeger gemengd met water en als vliegenverdelger gebruikt door veehouders.
De vliegenzwam is niet eetbaar